Uitwaaien op Vlieland - Het verwerken van dierbaar verlies


In 2019 startte Marleen Bruns haar eigen bedrijf als uitvaartbegeleider en spreker. In september van dat jaar overleed haar moeder, in mei een jaar eerder haar vader. Een groot verdriet dat onverwacht in zeer korte tijd veel diepgang gaf aan haar onderneming. Ze zette door: “Zo’n 15 jaar geleden bedacht ik al dat ik iets wilde gaan doen in de uitvaartbranche. Altijd als ik bij een uitvaart was, dacht ik: Ohh, dit zou ik anders doen. Altijd had ik het verlangen om het mooier te doen. Maar ik was juf, had drie jonge kinderen, een man die veel weg is. Ik moest ook reëel zijn en dat was niet het ideale moment om mijn eigen bedrijf te starten.”


“Ik heb gevoeld hoe divers in één gezin, ons eigen gezin, al die wensen kunnen zijn.”


Drie jaar geleden ging ze werken bij een natuurbegraafplaats: “Dat was mijn eerste échte kennismaking met de uitvaartwereld en ik was meteen gegrepen. Ik vond het zo’n bijzonder gevoel. Ik wilde meer. Een vriendin zei laatst tegen me: “Je wist toch wel dat deze baan een tussenstap was?” Ik denk ook dat ik dat diep van binnen wel wist. Er kwamen daar mensen die ernstig ziek waren en zelf een plekje gingen uitzoeken, maar ook nabestaanden van overledenen. Ik kon ze helemaal meenemen in die ervaring. Maar er kwamen ook wel eens uitvaarten voorbij waarvan ik alleen een naam wist. Vandaar dat het als opstapje heeft gewerkt want ik wilde het hele pakket. De mensen leren kennen, ze meenemen in het proces, voor hun het maximale eruit halen.”


In mei 2019 startte Marleen daarom aan de opleiding uitvaartbegeleiding: “Toen mijn vader stierf in mei 2018, wist ik al dat ik hiervan mijn werk ging maken maar had ik nog niet definitief de keuze gemaakt voor deze opleiding. Dat was heel raar, achteraf bekeken. Een jaar na zijn overlijden, ben ik begonnen. Mijn moeder stierf in september 2019. Een paar weken later kreeg ik mijn diploma. Het klinkt heel raar om te zeggen dat ik het nodig heb gehad maar het maakt wel dat ik een stapje dichter naar de mensen toe kan komen. Ik kan me beter inleven. In één gezin, ons eigen gezin, heb ik gevoeld hoe divers alle wensen en gevoelens rondom een uitvaart kunnen zijn. De een springt op voor dit, de ander voor dat. Ik herken dit nu veel beter bij andere gezinnen en kan gemakkelijker sturen.”



“In een split second dacht ik: Ik moet mijn ouders even bellen dat ik een paar dagen weg ben!”

Hoe moeilijk 2019 ook was, de tijd was rijp om voor haarzelf te beginnen: “Na het overlijden van mijn moeder voelde ik dat mijn hoofd vol zat, vol verdriet. Er was geen ruimte voor iets nieuws, wat ik juist nodig had om mijn eigen bedrijf te starten. Ik vertrok voor een paar dagen naar Vlieland. Daar ging ik het verdriet aan. Ik had een boek meegenomen, mijn laptop waar de uitvaartdienst op stond en mijn wandelschoenen. Toen ik op de boot aan het wachten was, overspoelde het mij. In een split second dacht ik: Ik moet mijn ouders even bellen dat ik een paar dagen weg ben! En tegelijkertijd wist ik, dat kan niet meer. Ik kon er niet meer omheen.”


“Wachtend op de boot realiseerde ik mij: Ik moet het nu aangaan.”


In het dagelijks leven kon ze dat wel: “Je doet je boodschappen, draait een wasje, je werkt een beetje. Je kan er prima aan voorbij lopen. Wachtend op de boot realiseerde ik mij: Ik moet het nu aangaan. Met als doel om mijzelf vooruit te helpen. Ik wilde ruimte creëren en dat gebeurde ook daadwerkelijk. Op derde dag, ik had mijn koffertje al gepakt om weer terug te gaan, ben ik nog even op een terras gaan zitten. Ik keek ik om me heen en voelde dat ik weer oog kreeg voor het plantje dat op tafel stond. Ik was zo in mijzelf gekeerd geweest en ineens werd mijn blik weer ruimer. Dat gaf veel vertrouwen voor de toekomst. Ik vond dat zo bijzonder dat ik er een onderdeel van mijn bedrijf van heb gemaakt.”


“Je geeft de natuur een kans je vooruit te helpen. De lucht, de wind, de zee.”

Met kleine groepen mensen gaat Marleen nu voor korte rouw retraites* naar Vlieland: “Mensen kunnen hiermee zelf laagdrempelig een stap vooruit zetten. Het is een verzorgde trip van drie dagen. Het eten wordt geregeld, je krijgt een heerlijke massage en kan yoga volgen als je dat wil. De dagen hebben een duidelijk ritme, we beginnen en eindigen de dag samen. Maar je hebt ook veel tijd voor jezelf. Je kunt gaan wandelen of fietsen. Je geeft de natuur een kans je vooruit te helpen. De lucht, de wind, de zee. Ik pak je bij de hand en help je vooruit, stel me voor je open, bied een luisterend oor. Ik geef je soms een duwtje want je bent er niet voor niets, maar ik ben geen psycholoog of coach. Mocht je na de retraite meer hulp nodig hebben, dan ken ik de juiste mensen om je naar toe door te verwijzen. Je kan zelf zoveel bereiken in drie dagen. Je kunt niet om je eigen gevoelens heen omdat je geen afleiding hebt. Je gaat lichter weer naar huis door de ruimte die ontstaat in je hart en hoofd.”


“Doordat ik weet wat ze willen, kan ik een uitvaart of memoriam kloppend maken.”

2020 staat in het teken van het verder ontwikkelen van haar bedrijf: “Ik ben natuurlijk de hele dag met rouw bezig wanneer ik aan het werk ben. Vorig jaar was dat lastiger, omdat ik zelf nog in rouw was. Toch lukte het om een begin te maken. De combinatie heeft me geleerd om af en toe even helemaal toe te geven aan de rouw. Als het niet lekker zit, pak ik de ruimte om bijvoorbeeld het bos in te gaan. Dat mogen mensen zichzelf veel meer gunnen. Even je hoofd leegmaken en dan weer verder gaan.”



Marleen spreekt al 13 jaar binnen de kerkelijke gemeente voor groepen en daarom voelt het bijna als vanzelfsprekend dat ze, naast uitvaart begeleiding, ook spreekt tijdens uitvaarten: “Ik schrijf dan een mooie memoriam of help gezinnen om de uitvaart aan elkaar te spreken. Ik kom bij mensen thuis, schuif aan de keukentafel aan en ga met ze in gesprek. Ik heb vroeger zelf nooit heftige gebeurtenissen meegemaakt die mijn ambitie in dit vak in werking heeft gezet. Maar ik kan na afgelopen jaar wel volmondig zeggen: Ik snap je. Ik luister heel graag naar mensen en wil ze graag leren kennen. Doordat ik weet wat ze willen, kan ik een uitvaart of memoriam kloppend maken. Voor de overledenen maar ook voor de nabestaanden.”



*Voor meer informatie over de rouwretraites najaar 2021 / begin 2022, download de flyer hieronder. Marleen vertelt in juli 2022 hierover: "Door Covid hebben veel mensen een stukje overgeslagen in het afscheid nemen. Dierbaren konden niet samen rond het bed, of ineens moesten ze hun geliefde laten gaan naar een ziekenhuis vele kilometers verder. Een afscheid in zeer kleine kring, sommigen zien dat als zegen, anderen als een gemis. Hierin kan de rouwretraite voorzien. Dat stukje wat je hebt over moeten slaan, krijgt nu even de volledige aandacht.

Vooruit met verdriet rouwretraites 2021-2022
.pdf
Download PDF • 2.65MB

15 keer bekeken0 reacties