Het runnen van de Gelukfabriek in minder gelukkige tijden

Marjan van de Bult (31) begint haar draai weer te vinden. In een nieuw huis en een nieuwe fase in haar leven. Als single mom. In de gekke tijd van Corona kwam er ruimte om tot rust te komen, na bijna 4,5 jaar. Haar bedrijf Gelukfabriek groeide de afgelopen jaren enorm maar privé was ze niet altijd écht gelukkig. Inmiddels vertelt ze met een brede glimlach: het gaat nu stukken beter. Voor het eerst deelt ze super openhartig haar lessen en inzichten van de afgelopen periode: “Ja, om maar gelijk met de deur in huis te vallen, ik voelde me heel slecht en een grote fout die ik daarin heb begaan, is dat ik mezelf daarin voor de buiten wereld heb afgesloten. Ik dacht: oké ik ga nu op standje overleven.”


We gaan een stukje terug in de tijd: “Tijdens de zwangerschap van Romée voelde ik me al niet helemaal goed. Ze wordt nu bijna 4 jaar dus het gaat al zo’n beetje 4,5 jaar terug. Ik vind dat lang als ik het nu zo hardop zeg! Tijdens m’n zwangerschap had ik veel klachten en daardoor zat ik niet in de flow waar ik in wilde zitten. Ik werkte naast Gelukfabriek nog in loondienst in de gezondheidszorg. Dat kon al snel niet meer door de complicaties in de zwangerschap en de intensiteit van het werk, en werd ik gedwongen om stil te staan”

“Hoe wil je leven, waar wil je bij stilstaan en wat maakt je echt gelukkig?”

Na de geboorte van haar dochter dacht ze snel weer op te kunnen krabbelen: “Van de klachten was ik niet gelijk af maar dat verwachtte ik wel van mezelf. Ik wilde dat mijn leven weer ging als een trein. Het succes dat ik had met Gelukfabriek versie 1.0 wilde ik direct evenaren met versie 2.0. Maar mijn energie bleef daarin achter en het ging niet zoals ik wilde. Ik zag mensen om mij heen zo hard en snel gaan op social media. Of tenminste, dat is wat ik ervan had gemaakt. Nu weet ik dat niets is wat het lijkt. Maar ik dacht daardoor toen wel: zie je nou wel. Zij wel en ik niet. Hoe kan dat nou? Wat maakt nu dat me dat nog niet lukt? Ik was streng voor mijzelf als ik er nu naar kijk.”


Ondertussen woonde ze in die tijd samen op een prachtige plek midden in het bos: “Ik woonde op een droomplek. Het gaf mij de ruimte om stil en bewust te worden. Ik heb toen hele grote stappen gezet in mijn persoonlijke- en spirituele ontwikkeling. Ik zie spiritualiteit als: levenslust. Het gaat voor mij niet over zweverig gedoe maar over wat zit in je? Hoe wil je leven, waar wil je bij stilstaan en wat maakt je echt gelukkig? Niet rationeel maar echt vanuit het gevoel, vanuit je zijn.”

Het klinkt heerlijk, maar dat je ook hierin jezelf kunt tegenkomen bleek in de tijd die volgde: “Ik wilde heel graag moeder worden en dat is ook een heel proces geweest. Nu was ik eindelijk moeder, had ik wat ik wilde en lukte het niet zoals ik voor me zag. Daarmee heb ik veel druk op mezelf gelegd. Toen Romée 9 maanden was, zijn we verhuisd. Deels in de hoop dat het met mij ook beter zou gaan. Ik zat daar alleen in een donker bos met een baby die in het begin veel huilde. Vrienden niet dicht bij je. We hadden de hoop dat wonen in de bewoonde wereld ons goed zou doen maar dat bleek niet zo te zijn. Dat heeft z’n weerslag gehad op onze relatie.”

“We hadden een dochter om voor te vechten, die je het niet gunt om ouders te hebben die uit elkaar zijn.”

En zo kwam Marjan in de bizarre situatie terecht van een aantal jaren waarin haar bedrijf als een speer ging terwijl ze diep van binnen niet helemaal gelukkig was: “Mijn bedrijf betekent ontzettend veel voor mij en dat heeft me ook op de been gehouden. Met name de missie en de klanten die ik heb, hebben me altijd energie te geven om toch door te zetten. Hun dromen, hun missies, dat gaf me de power om door te gaan.”



Wat volgde was een periode waarin ze samen moesten beslissen of de relatie nog te redden viel: “We deden zó ons best terwijl we misschien al wisten dat het er niet meer in zat. Ik wil er blijven zijn voor mijn kind en mijn bedrijf. Zoals veel gescheiden stellen hadden ook wij lange tijd de hoop dat het toch goed zou komen. Als ik me weer beter zou voelen en we maar hard genoeg zouden werken aan onze relatie, dan… We hadden een dochter om voor te vechten, die je het niet gunt om ouders te hebben die uit elkaar zijn. Tot je beseft: ongelukkige ouders, daar heeft ze niets aan.”

“Ik heb de hele avond álles gegeven wat ik in mij had.”

Het contrast was groot. In de afgelopen jaren werden de zakelijke opdrachten die binnen kwamen steeds groter. Ogenschijnlijk, zeker spiritueel, onlogisch: “Wat je uitzendt krijg je terug. Ik kan het ook niet helemaal verklaren. Ik denk dat mijn bedrijf toch zo hard is gegroeid omdat mijn drive om van mijn bedrijf een succes te maken zo gigántisch groot is. Daar kan geen enkele trilling omheen. Ik bleef stappen zetten en was bereid hard te werken.”

Super eerlijk vertelt ze: “Ik kan dingen gemakkelijk uitschakelen. Voor mij was het een manier van overleven. Het event dat ik eind 2019 mocht organiseren bij BMW MINI bijvoorbeeld. Dat was voor mij echt een mijlpaal. Ik had die avond gewoon spierpijn in mijn kaken van de glimlach die ik de hele avond had. Ik heb de hele avond álles gegeven wat ik in mij had. Maar het was ook de periode waarin wij onze scheiding definitief hebben gemaakt. Ik kon dat gevoel die avond uitzetten. Het was de avond van de mensen die kwamen, de avond van BMW MINI en de avond van mij. Je kan er een discussie over voeren of dat goed was of niet maar op dat moment was het voor mij de manier om er mee om te gaan.”



Inmiddels heeft Marjan een huis gekocht in hetzelfde dorp als haar ex-partner: “De onwetendheid vond ik spannend. Wat gaat er gebeuren en waar kom ik terecht? Dat wist ik nog niet toen we de knoop officieel doorhakten. We bleven nog tijdelijk in hetzelfde huis wonen maar je weet ook dat die situatie niet heel lang houdbaar is. Ik voelde dat het zakelijk gezien echt wel goed zou komen. Maar hoe komt het er verder allemaal uit te zien? Waar komt mijn bed te staan? Heb ik straks wel een mooie kamer voor Romée? Dat waren wel de wezenlijke dingen waar ik me druk om maakte.”

Samen besloten ze te gaan voor co-ouderschap: “Op het moment dat je samen een kind op de wereld zet, is het niet je intentie om haar een aantal jaren later te laten switchen tussen twee huizen. Je bedoeling is om het samen te doen en dat stukje stabiliteit haal je weg. Daar heb ik wel mee geworsteld. Je hebt dat plaatje van een gezinnetje voor je en dat valt weg. Ik heb altijd heel hard geroepen: liefde duurt een liefde lang en een relatie duurt een relatie lang. Die doet pijn nu. Je moet je verwachtingen bijstellen en opnieuw gaan managen, hoe gaat het er dan nu uitzien? Hoe kunnen wij dit samen als ouders het beste doen voor Romée ook al wonen we niet meer samen onder 1 dak? Het is gelukt om dicht bij elkaar te blijven wonen. De lijntjes zijn relatief kort en daar ben ik heel blij mee.”

“Het is onderdeel van mijn verhaal maar je hoeft niet alles te delen wanneer je er nog middenin zit.”

Door zo open haar verhaal te delen, wil Marjan graag een voorbeeld zijn. Voor haar vrienden, familie, volgers, (potentiële) klanten en niet in de laatste plaats haar opgroeiende dochter: “Ik was er zelf nog lange tijd niet aan toe om dit deel van mijn verhaal te vertellen. Het was een proces waar wij samen in zaten en waar ik zelf doorheen moest. Ik lag iedere avond vroeg op bed omdat ik elke volgende dag weer hard aan de bak moest van mezelf. Ik had constant het gevoel dat ik achter de feiten aanliep en kon niet meer voluit lachen. Ik realiseerde me dat de laatste keer dat ik echt heel hard en voluit had gelachen, was toen ik 36 weken zwanger was. Het is zo confronterend om je dat te realiseren. We waren samen op het strand, een weekendje weg om de naam voor onze dochter definitief te maken. Ik dacht dat ik nog wel even zo’n springende foto kon maken, wat gewoon niet meer lukte. Tot kort geleden heb ik niet meer zo hard gelachen.”


Dan geruststellend: “Nu komt dat weer terug hoor! Ik vond het niet nodig om iedereen mee te nemen in ons proces via social media. Het is onderdeel van mijn verhaal maar je hoeft niet alles te delen wanneer je er nog middenin zit. Ik heb me altijd voorgenomen dat wat ik ook deel, mensen daar iets mee moeten kunnen. Je mag er de tijd voor nemen om te zien waar je doorheen bent gegaan en welke lessen en inzichten je daaruit wil delen en welke je voor jezelf houdt.”

“Uiteindelijk draait het om liefde, gezondheid en geluk. Alles is er al.”

En zo blijkt het ouderschap een grotere puzzel dan vooraf verwacht: “Waar ze het woord tropenjaren vandaan halen, ik heb werkelijk geen idee. Ik associeer tropen met iets warms en vakantie. Nou dat is het ouderschap zeker niet altijd tijdens de tropenjaren! Het ouderschap is voor mij een puzzel. Wanneer doe je het goed? Ik heb geleerd dat ik mag vertrouwen op mijn eigen gevoel, over wat goed is en wat niet.”



Marjan gunt zichzelf voorlopig veel tijd: “Mensen die heel dicht bij mij stonden zeiden tegen me: je straalt gewoon niet meer. Ze vroegen terecht hoe ik wilde knallen met mijn bedrijf als ik zelf niet vol energie zat. Dat lukt nu weer. Ik merk zelfs, ondanks ik nog steeds een ochtendmens ben, dat ik wel weer een wekker mag zetten in de ochtend!

Uiteindelijk draait het in leven en bij ondernemerschap om liefde, gezondheid en geluk. Ik heb een fantastische dochter en het gaat om datgene wat mij heel diep van binnen gelukkig maakt: tijd met Romée, met familie en vrienden, met lieve en wijze mensen om me heen, een goed lopend bedrijf en leuke klanten. Ik heb de mooiste baan gecreëerd die er maar bestaat.”


Wil je jouw persoonlijke (business) verhaal ook door Lotte laten optekenen? Dat kan! Lees hier meer over de mogelijkheden.


96 keer bekeken

Contactinformatie

What's Your Story

Nieuwe Ebbingestraat 53
 

9712 NE Groningen

06-51739476

info@lottegerland.com

whatsyourstory.nl

Kvk-nummer: 70886199

© 2020 What's Your Story

  • Instagram - What's Your Story
  • Facebook - Lotte Gerland - What's Your Story
  • LinkedIn - Lotte Gerland de Vries
  • Spotify - Stories of Inspiration Podcast
  • SoundCloud - Stories of Inspiration Podcast
  • iTunes - Stories of Inspiration Podcast
  • YouTube - Spoken Word