De nieuwe stappen in het leven van Marit Nieboer-Klapwijk

Marit Nieboer-Klapwijk (31) leerde de afgelopen twee jaar opnieuw lopen. Ze heeft een neuromusculaire aandoening waardoor haar spieren verkorten. Toen ze 19 was kreeg ze deze diagnose: “Ik dacht toen: yes, nu weet ik wat ik heb. Maar een paar jaar later bleek dat het toch niet zo yes was. Vrij snel gingen mijn benen achteruit waardoor ik uiteindelijk in een rolstoel zat. Mijn kuitspieren waren zo verkort dat ik steeds een kleiner stukje van mijn tenen overhield waar ik nog op kon lopen. Het zat er aan te komen dat ik helemaal niet meer zou kunnen lopen en dus was een operatie nodig. Ik kreeg steeds minder energie, had heel veel zenuwpijn en verkrampingen. Het werd steeds lastiger om te blijven werken en te leven hoe ik wilde leven.”


Fotografie: Onbeperkt Puur

Marit had haar eigen, goedlopende marketingbureau gericht op de tuinbouwsector terwijl haar lijf door ging met ‘nee’ zeggen: “Op een gegeven moment werd de pijn zo erg, dat ik niet meer kon. De stress van de deadlines trok ik niet meer. Ik moest bij mijn klanten gaan aangeven dat ik zou stoppen.”

De reacties waren veelzeggend: “Ze zeiden tegen me: “nee, ho even! Je kan toch blijven meedenken? Kan je ons niet coachen?” Zo ben ik in de marketing- en uiteindelijk ondernemers coaching gerold. Steeds meer kwam ik het persoonlijke ontwikkelingsverhaal van de ondernemers tegen. Ik heb altijd gedacht dat je daarvoor 50, 60 moest zijn met een bak levenservaring. Het leren lopen inspireert nog veel meer mensen dan ondernemers alleen en ik hoef er geen 50, 60 voor te zijn. Vlak voor de operatie, ik zat in een rolstoel, ben ik daarom Puur Mart Inspiratiebureau gestart.

Ik leer nu eigenlijk voor de derde keer lopen. Als kind, zoals iedereen. Als 12- jarige, na een operatie aan mijn voeten. En nu dus weer. Ik had altijd gekke schoenen als kind, kon niet mee gymmen of sporten. Als 12-jarige kom je op een leeftijd dat je je realiseert dat het niet zo leuk is om de uitzondering te zijn. Ik ging in een rolstoel naar de brugklas. Op de basisschool werd ik nog wel eens gepest omdat ik raar liep, maar gek genoeg stopte dat toen ik in een rolstoel zat. Toen was het tastbaar voor mijn klasgenoten, het was ‘echt’.”

Op haar 13e, 14e kon ze weer redelijk lopen en voelde ze zich redelijk normaal. Ze liet de dokters en zorg links liggen en was er even helemaal klaar mee: “Tot ik vanaf mijn 16e steeds vaker begon te vallen. Op een gegeven moment kon ik daar niet meer omheen. Toen ik op mijn 19e de diagnose kreeg, kon ik in elk geval tegen mensen zeggen wat er aan de hand was en dat leverde begrip op. Ik maakte de HAVO en HBO nog gewoon af.”

“Ik moest bedenken wat ik nú moest doen om in de toekomst goed te kunnen leven als ik steeds verder achteruit zou gaan.”

Fotografie: Onbeperkt Puur

Rond haar 21ste moest Marit haar leven echt aanpassen. Het ging geleidelijk, de energie verdween. Ze zegde haar baan op en kwam steeds minder buiten: “Ik woonde in een appartement zonder lift en begon op te kijken tegen het traplopen. Dat kon ik maar een keer per dag. Ik ging een nieuw huis zoeken, waar aanpassingen mogelijk zijn. Geen trap, zittend kunnen koken. Ik moest bedenken wat ik nú moest doen om in de toekomst goed te kunnen leven als ik steeds verder achteruit zou gaan.”

Ze was eigenlijk de hele dag aan het topsporten: “Je bent de héle tijd je lichaam zo aan het uitputten. Het verschil is dat een topsporter een gezond lichaam heeft en rustperiodes inlast. Ik raakte helemaal uit balans waardoor ik heel moe werd.”


“Op een gegeven moment werd de keus: in een jaar over een rolstoel of nu de kans om weer met beide voeten op de grond te komen.”

De artsen signaleren dat Marit wel erg jong is om nu al definitief in een rolstoel te komen en blijven: “Bij mijn spierziekte is het beeld normaliter dat je rond je 40ste klachten krijgt en rond je 60ste in een rolstoel beland. Ik was veel jonger en ik ging erg snel achteruit. Iedere vier maanden kreeg ik botox injecties om de spasmes tegen te houden maar die hielpen niet meer. Vervolgens kwam de optie om mijn achillespezen te laten opereren. Het risicovolle van de operatie was dat de kans bestond dat ik helemaal niet meer zou kunnen lopen. Alleen op een gegeven moment werd de keus: in een jaar over een rolstoel of nu de kans om weer met beide voeten op de grond te komen.”


Beide benen werden tegelijkertijd geopereerd. Dat was ongebruikelijk: “Ik was de eerste met mijn diagnose, bij wie dit gedaan werd. Ik had zoiets van: laten we het maar in een keer goed doen. Het risico was dat mijn benen de nieuwe stand van mijn voeten niet zouden houden maar dat gebeurde wel. Uiteindelijk zó goed, dat ik een dag na de operatie mijn eerste stappen kon zetten. In het gips weliswaar maar het was boven verwachting. Na acht weken, was het spannend of ik ook zonder gips zou kunnen lopen. Ik had geen spieren meer over.”


Het gips ging er af, en toen begon het revalidatieproces pas echt: “Ik ben gaan lopen, lopen, lopen. Vandaag de dag ga ik nog steeds vooruit. Mijn mindset was cruciaal. Ik prentte mezelf in: ik mag opnieuw leren lopen. De operatie heeft goed uitgepakt maar er is ook wel echt iets gebeurt in mijn hoofd. Als je hoort dat je alleen maar achteruit zal gaan en alles wat je doet aan sport en behandeling is om te behouden wat je hebt dan ga je je daar helemaal op instellen en gebeurt dat ook. Deze operatie gaf mij de kans om dit om te draaien. Ik ben daarentegen helemaal gaan visualiseren dat ik weer kon lopen.”


Ook haar bedrijf richtte ze opnieuw in: “Op een gegeven moment ben ik een coachopleiding tot intuïtief coach gaan doen om mijn bedrijf anders in te kunnen richten. Daar kwam ik mijn eigen overtuigingen tegen. Ik kwam onder andere in aanraking met de wet van aantrekking. Alles bij elkaar zorgde ervoor dat ik voelde dat ik mijn mindset wilde ontwikkelen zodat dat in elk geval niet tegen me ging werken.”

De artsen waren verbaasd en verrast: “Ze zagen het niet aankomen en spraken van een wonder. Aan de andere kant merkte ik ook dat hun interesse wegvloeide. Ik was een mooi proefkonijn maar nu liep ik weer.”


“Elke keer hoor ik stemmetjes die zeggen: Dit kan jij niet. Pas op! Anders krijg je weer pijn.”

Haar leven bouwt zich weer op: “In mijn leven voor de operatie was ik vooral bezig met dingen die horen bij ziek zijn en had ik weinig energie. kon ik weinig aan. Ik was daar op dat moment oké mee. Nu merk ik dat ik elke keer weer iets van me af kan gooien. Van elke middag twee uur slapen, ging dat naar een uur, een half uur, naar rusten met m’n ogen open. Tot ik me realiseerde: misschien kan ik zonder middagrust. Eerder konden we niet een dag weg, zonder dat ik even ergens kon liggen. Het is zo’n bevrijding dat dat niet meer hoeft. Dat ik weer twee afspraken achter elkaar kan hebben. Dat ik een stukje kan wandelen met de hond. En dat klinkt heel mooi maar elke keer moet ik een mindset shift maken. Elke keer hoor ik stemmetjes die zeggen: “Dit kan jij niet. Pas op! Anders krijg je weer pijn.” Ik had een comfortzone die steeds kleiner werd maar die nu weer groter wordt. Elke keer moet je een mentale grens over om in het vertrouwen te stappen dat het wél kan.”


Tekst gaat verder onder de foto.

Fotografie: Onbeperkt Puur


Het was haar droom om zich na de operatie vol te kunnen storten op de revalidatie om vervolgens te kunnen ondernemen. Negen stappen uit haar proces van leren lopen, heeft Marit samengevoegd in negen online looplessen. Het zijn inspirerende audio opnames, die iedereen zelfstandig als een podcast kan beluisteren en letterlijk kan doorlopen met zijn of haar eigen thema. Oortjes in, wandelen maar: “Ik wilde na de operatie graag iets doen met mijn ervaring van opnieuw leren lopen. Het voelt als een ‘heel groot cadeau’, dat ik door mag geven. De looplessen zijn nu beschikbaar. Deelnemers krijgen een vraag of opdracht mee, waar ze negen dagen lang mee aan de slag kunnen gaan. Achter elkaar, of met wat tijd er tussen. Het voelt zo als mijn missie om mensen te begeleiden een stap te zetten in hun leven.”


“Ik ben helemaal gaan visualiseren dat ik weer kon lopen.”

En zo verwerkt Marit haar verhaal nu in haar coaching: “Ik wil mensen inspireren met mijn looplessen. Ik help je graag een stap te zetten in je leven, aan de hand van de inspiratiewandelingen maar ook coaching. Om te gaan doen wat je beweegt. Als ik iets geleerd heb is het wel dat het niet vanzelfsprekend het is om letterlijk en figuurlijk in beweging te komen. Dat je dat kan, daar staan we te weinig bij stil.”

Mensen begeleiden een stap te zetten in hun leven, te doen wat je beweegt, daar zit de missie van Marit: “Durf je te geloven dat het anders kan? En durf je dat niet, wat kom je dan tegen? Wat zit er tussen jou en je overtuigingen? Dat is best confronterend. Kun je blijven geloven in een goede afloop, hoe deze ook is? We hebben een beeld van hoe het moet zijn. Stel dat je dat loslaat en het einde open laat, wat gebeurt er dan?”



Wil je jouw persoonlijke (business) verhaal ook door Lotte laten optekenen? Dat kan! Lees hier meer over de mogelijkheden.



104 keer bekeken

Contactinformatie

What's Your Story

Nieuwe Ebbingestraat 53
 

9712 NE Groningen

06-51739476

info@lottegerland.com

whatsyourstory.nl

Kvk-nummer: 70886199

© 2020 What's Your Story

  • Instagram - What's Your Story
  • Facebook - Lotte Gerland - What's Your Story
  • LinkedIn - Lotte Gerland de Vries
  • Spotify - Stories of Inspiration Podcast
  • SoundCloud - Stories of Inspiration Podcast
  • iTunes - Stories of Inspiration Podcast
  • YouTube - Spoken Word