Louis Baerts: puur, bloedeerlijken magisch mooi!

Toen hij 12 was begon hij als hobby met goochelen. Twee jaar later, slechts 14 jaar jong, begon selfmade man Louis Baerts als ondernemer: “Ik zag een krantenartikel van een jongen die in Amsterdam op kinderfeestjes ging goochelen. Ik dacht: dat kan ik ook gaan doen! Ik ben achter de typmachine gaan zitten, die had je toen nog, en heb allemaal briefjes getikt. Vervolgens heb ik die overal in de wijk door de brievenbus gegooid. De kapster van mijn moeder belde dat zij dat wel wilde voor de verjaardag van haar zoontje. Dus met mijn koffertje, glimblouse en zwart fluwelen broek ben ik daar heen gegaan en heb ik een show gegeven van een uur. De kinderen vonden het hartstikke leuk!”



De vrouw hing het briefje op in de kapsalon en zo ging het balletje rollen: “Er belde weer iemand en weer iemand. Als een olievlek breidde het zich uit. Er belden ook mensen van buiten Purmerend, waar ik toen woonde. Maar ja, als 14-jarige jongen heb je geen vervoer. In de buurt wilde mijn moeder me wel brengen. Tot op een gegeven moment iemand belde of ik ook in Wijchen kwam. Ik zei: “Mama, waar ligt Wijchen?”. Dat ligt dus bij Arnhem, haha! Met moeders in de auto, wij daar heen. Zo is het begonnen.”


“Ik wil mensen tien minuten, kwartier alles laten vergeten zodat ze eventjes helemaal in mijn wereld zitten.”

De voetbalvereniging, collega’s van vader, de talentenjachten, de bandparodie, een voor een mochten ze genieten van Louis zijn goochelkunsten: “Ik ben er toen ook een tijdje een illusieshow bij gaan doen, samen met mijn zus. Zij in een kast, die ik dan door ging zagen. Er kwam een drive-in show en zo breidde het zich steeds meer uit. Het is mijn passie dat ik mensen gelukkig kan maken. Ik wil mensen tien minuten, kwartier alles laten vergeten zodat ze eventjes helemaal in mijn wereld zitten. Iets geven van rust, verwondering en verbazing. Het is zo mooi om dat de mogen geven.”



Louis komt uit de tijd van vóór internet en dat ging toen zo: “De advertentieverkoper Gouden Gids kwam een keer per jaar op de stoep om een advertentie op te nemen. Hij of zij vroeg hoe groot deze dan moest zijn en in hoeveel provincies je zichtbaar wilde zijn. Dat was eigenlijk de enige manier om snel gevonden te worden. Uiteindelijk stapte ik actief af op evenementen- en artiesten bureaus om meer klussen te krijgen en bekender te worden. In die tijd had ieder bureau een ‘kaartenbakje’ met artiesten waar ze heel zuinig op waren. Ze hoopten dat niemand anders jou zou ontdekken zodat ze meer geld aan je konden verdienen.”


“Ik stapte uit de auto om haar te ontmoeten, ze kwam op me aflopen en ik dacht gelijk: oohhh wat is dit een mooie vrouw!”

Hij doet zijn werk met veel passie: “Ik vind het machtig mooi om mensen echt een beleving te kunnen geven. Vooral als ik iets in handen van de toeschouwer kan laten gebeuren. Dat is nog veel mooier dan wanneer er iets in mijn handen ontstaat. Ik geef iets aan iemand en vervolgens verdwijnt dat of is er iets veranderd. Het wordt dan een belevenis in plaats van een trucje. Dat raakt veel meer dan laten zien hoe goed ik kan goochelen. In deze tijd met 1.5 meter afstand (coronacrisis, juli ’20), is het nog steeds mogelijk om dat te laten ontstaan. Het is krachtiger dan ooit!”


En niet alleen in zijn onderneming is de passie voelbaar. Sinds oktober 2015 heeft Louis zijn liefde gevonden: “Ik hou ontzettend van dance muziek. Zij had kaartjes voor een feest en zou samen gaan met iemand die niet meer kon. Op zo’n site voor tickets had ze een oproepje gedaan of er iemand met haar mee wilde. Daar had ik op gereageerd en later bleek dat ze behoorlijk wat aanvragen had gehad maar dat ik de enige was die echt uitgebreid een reactie had gestuurd. Ik stapte uit de auto om haar te ontmoeten, ze kwam op me aflopen en ik dacht gelijk: oohhh wat is dit een mooie vrouw! Mag ik hier mee uit vanavond! Met een zachte g zei ze: “Ik ben Gonny”. Ik smolt en vanaf dat moment voelde en wist ik dat zij de ware was. Echte liefde voel je, van je tenen tot je kruin. Vandaar dat ik heb besloten om nu ook als BABS anderen in het huwelijk te gaan verbinden. De mooiste dag van mensen nog net even iets magischer maken dan hij al is.”


“Het heeft me jaren gekost om hét gesprek te voeren met mijn vader waarin ik vertelde dat ik daarmee wilde stoppen.”


Hij is lief en zorgzaam: “Ja, ik wil altijd voor iedereen klaarstaan. Helaas heb ik ook vaak genoeg meegemaakt dat er misbruik van wordt gemaakt. Ik heb moeten leren mijn grenzen aan te geven. Om op het punt te komen waar ik nu sta, heb ik vaak moeten doorzetten als het even tegen zat. Nu met Corona vielen er in maart 2020 alle opdrachten weg en zat ik ineens met een lege agenda. Maar ook al op veel jongere leeftijd. In mijn tiener en twintiger jaren had ik ook nog een ander bedrijf samen met mijn vader. Na een jaar of vier voelde ik dat dit niet mijn ding was, maar ik werd wel geacht om het bedrijf van mijn vader later over te nemen. Het heeft me jaren gekost om hét gesprek te voeren met hem waarin ik vertelde dat ik daarmee wilde stoppen. Ik voelde het al lang, maar stelde het steeds uit. Tot het gesprek een soort noodzaak werd omdat ik niet kon optreden omdat ik naar mijn klanten moest en niet naar mijn klanten kon gaan omdat ik moest optreden. Toen het hoge woord er eenmaal uit was, viel er een korte stilte en sprak mijn vader: “Oh, maar dat wist ik al hoor.”


“Het is het mooiste compliment dat ik kan krijgen vanuit het publiek. Niet: oh wat heb je dat knap gedaan, maar: jij vindt het leuk he, wat je doet?”

Tegen alle jongelui die goochelen zou hij nog wel wat willen zeggen: “Het is net als autorijden. Je leert pas echt autorijden als je je rijbewijs hebt. Met goochelen is dat net zo. Iedereen kan een goocheltruc kopen of doen, maar niet iedereen kan het presenteren. Alles is oefenen, welk vak je ook kiest. Probeer je passie te vinden, dat is voor sommige kinderen al een hele uitdaging. Maar als je een richting hebt gevonden, stop veel tijd in voorbereidingen en oefenen in wat je wil gaan doen. Het moet tegenwoordig altijd meteen klaar zijn. En dat kan niet. Op het moment dat je vol overgave en passie iets doet, dán begin je pas te leren en gevoel te krijgen. Daarna kan je het ook uitdragen naar anderen.



Het is het mooiste compliment dat ik kan krijgen vanuit het publiek. Niet: “oh wat heb je dat knap gedaan”, maar: “jij vindt het leuk he? Wat je doet.” Als je dat uitstraalt, dan kom je op een ander level. Je bent meer open en kan meer geven. Het is een wisselwerking, als jij geeft en mensen vinden het leuk wat je doet, kom je nog meer in de flow, gaan mensen de show nog leuker vinden en ga zo maar verder. Dan kom je tot shows waar je na afloop terug rijdt in de auto met een gevoel van wow, dit ging zo mooi. En soms zit er ook een avond tussen waarbij het minder los komt. Zoek dat niet teveel bij jezelf. Tuurlijk, analyseer. Maar weet ook dat het soms buiten jou ligt. Als iemand in het publiek zit en zijn of haar moeder ligt in het ziekenhuis bijvoorbeeld, en misschien zijn er nog een paar met hun gedachten elders, dan voel je dat op het podium. Stop tijd in oefenen, oefenen, oefenen. Dan ga je het aanvoelen. Het is niet in een keer perfect. Daar gaan een heleboel jongelui op onderuit, die weten niet meer wat ze moeten doen als het even niet lukt. Soms wordt het ook neergesabeld door anderen die zeggen: “ahh nee dat is niets hoor.” Terwijl ze dan misschien al lang hun passie hebben gevonden. De leermomenten heb je nodig om beter te worden. Er wordt zo snel opgegeven en maar weer met iets anders begonnen. Ze hebben het niet door én vaak worden ze er niet goed in begeleid.”



“Ik heb go with the flow me als levensmotto eigen gemaakt.”

Of je nu wil goochelen of een andere passie hebt, zoek voorbeeldfiguren in jouw vakgebied, zegt Louis: “Toon Hermans heeft mij geleerd wat timing is: weten wanneer je een grap wel of niet moet maken. Hij komt op en mensen beginnen al te lachen, dan heeft hij nog niets gedaan. Een andere levensles die ik leerde, van tweevoudig wereldkampioen goochelen Richard Ross, is om mijzelf niet te serieus te nemen. Vroeger kwam ik met een heel draaiboek en moest alles op tijd gebeuren. Dat was mijn houvast. Nu ben ik daar veel meer ontspannen in. Draaiboeken zijn handig als guideline. Ik heb go with the flow me als levensmotto eigen gemaakt. Ik kan precies aanvoelen wanneer iets wel of niet gewenst is.

Andre van Duin en Wim Zonneveld waren ook belangrijke voorbeelden voor mij. Aanvoelen, timing en acteren, zo mooi om dat in de praktijk te ervaren. Ik ben zelf ook echt een publieksman geworden. Ik wil het publiek meenemen in een reis. Als de mensen instappen tijdens een voorstellen en de hele reis meemaken, ja, dat is het mooiste gevoel.”


Een van de beste tips die Louis zelf ooit kreeg, verdient, tot slot, wat extra uitleg: “Een collega van me gaf tijdens een lezing de zaal ooit als tip “Zorg dat je onderbroek altijd goed zit.” Iedereen moest lachen maar ik begreep meteen de achterliggende gedachte.


Toen een tijd later mijn sok een keer dubbel zat, kwam zijn tip meteen weer naar boven. Ik liep het toneel al op en voel ineens die sok. De hele voorstelling heb ik aan de sok moeten denken, waardoor ik niet mijn allerbeste show kon geven. Zorg dat je geen afleidende momenten hebt. De onderbroek is een metafoor voor van alles in het leven.”




5 keer bekeken0 reacties