Hoe ik mijn identiteit weer vond


Toen mijn topsport droom wegviel, was dit toch wel een soort identiteitscrisis. Niet alleen ik zag mezelf als ‘Lotte de volleybalster’, ook de buitenwereld zag mij zo. Dat was ik wie ik was. Wie ik wilde zijn. En wat nu ook ergens nog steeds kriebelt.


Wat doe je in godsnaam, als je identiteit wegvalt als tiener? Mijn hele leven draaide om die droom. Alles werd eromheen gebouwd. Uren per dag was ik er mee bezig. Echt alles draaide om die topsport droom.


Zelf kan ik dit vanuit een sport perspectief heel goed vertellen. Maar ik geloof dat dit voor heel veel mensen geld. Als je jouw gezondheid verliest, je droom als muzikant die in duigen valt, een auditie waar je niet gekozen wordt of wanneer je wordt afgewezen voor je droom baan. Wie ben je dan?


Wie is gewoon Lotte?


Dat was een lastige vraag waarin je zo weinig in begeleid wordt.


Gelukkig had ik een fijn vangnet van ouders en vrienden. Want op dat moment stond ik nog niet open voor hulp. Ik was zo boos, verdrietig, gefrustreerd en ik wilde helemaal niet stoppen. Het was voor mij geen optie om dan dat soort gesprekken te gaan voeren.


Op een gegeven moment heb ik mijn studie weer opgepakt en afgemaakt en ben ik naar Suriname gegaan. Iets wat een hele bewuste keuze was en een heel mooi avontuur, maar misschien toch ook wel een vlucht van de situatie hier. Hoewel ik het nooit zo heb beleefd.


Ondernemen en persoonlijke ontwikkeling


Toen ik eenmaal in de wereld van ondernemers en persoonlijke ontwikkeling terecht kwam, kon ik wat er 10 jaar geleden gebeurd was, een plekje gaan geven.


Ik heb verschillend dingen gedaan, bijvoorbeeld EMDR-sessies. Iets waarvan ik me niet eens bewust was, dat je dit kon inzetten bij dit soort trauma’s. Dacht eigenlijk dat dit alleen voor de meest heftige dingen was. Maar het heeft voor mij heel helend gewerkt.


Ook de gesprekken met Paula hebben mij enorm geholpen, zij werkt met familieopstellingen. Heel intens, maar ook puzzelstukjes die op zijn plek vielen.


Maar ook de boeken die ik heb gelezen, de gesprekken die ik heb gevoerd met mijn ouders, de mensen die ik heb leren kennen en de mastermind van Kim Munnecom. Zo kom je laagje voor laagje steeds dichter bij de kern.


Na jaren heeft dat kleine volleybal meisje in mijn, een liefdevolle plek kunnen krijgen. Eigenlijk was ik tot die tijd, nog altijd een beetje aan het vechten tegen het feit dat het niet gelukt is.


Heel veel mensen identificeren zich met het label wat ze hebben. In een programma hoorde ik op een gegeven moment ‘Ik ben naam, ik ben geen veteraan dat is slechts een rol die ik vervul’.


Als je nog midden in het proces zit, wil je dit niet horen. Maar het is zó krachtig.


Ik ben Lotte, ik ben geen volleybalster, dat is slechts een rol die ik vervul.


Nu jij…


Ik ben [naam], ik ben geen [identiteit], dat is slechts een rol die ik vervul

12 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven