Hoe ga je om met grote keerpunten in je leven? Annelies vertelt in de Stories of Inspiration Podcast

In de nieuwste Stories of Inspiration podcast aflevering ga ik in gesprek met Annelies Bondo. Ze vertelt openhartig over drie belangrijke keerpunten in haar leven. Hoe ging ze er mee om toen:


  • Ze paniekaanvallen kreeg tijdens haar afstudeer jaar?

  • Ze verliefd werd op een man uit Congo, die zonder verblijfsvergunning in een AZC woonde?

  • Ze een chronische darmziekte bleek te hebben, terwijl ze net twee kinderen had gekregen waarvoor gezorgd moest worden?

Foto credits: Frouwkje Klop


Wat doe je als je ineens als een blok valt voor een man uit Congo, zonder verblijfsvergunning, wonend in een AZC? De in 2001 naar Nederland gevluchte Kadé had ze voor het eerst gespot in de kerk waar ze naar toe gaat. Later kwam ze hem tegen tijdens een feestje in het AZC, waar ze meer mensen kende. Haar ogen beginnen te twinkelen als ze er over vertelt. Er werd gegeten en gedanst en Annelies leerde haar eerste stapjes salsa dansen. Ze werden stapelverliefd.


Maar gemakkelijk ging het daarna niet. Kadé had op dat moment nog geen verblijfsvergunning en de reacties vanuit familie en vrienden waren, mede daardoor, wisselend: “Iedereen had ineens een mening over mijn relatie en mensen leken ineens alles te weten over asielzoekers. Ze waren bang dat hij mij gebruikte om hier te mogen blijven.”


Annelies probeerde de focus op hun relatie te houden en leefde met de instelling ‘pluk de dag’. Maar op een gegeven moment was hij uitgeprocedeerd. De bewijsstukken waren niet voldoende en Kadé moest terug naar Congo. Annelies bleek op dat moment in verwachting van hun inmiddels 12-jarige zoon. Een vreselijke samenloop van omstandigheden. 

Door een wonder is Kadé toch in Nederland gebleven. Ze waren volop bezig met zijn terugkeer. Door vrijwillig terug te keren naar Congo, bleef de mogelijkheid bestaan om later weer naar Nederland te komen als zijnde haar partner. Een enorme procedure stond dan opnieuw te wachten, maar hij had dan wel relatief snel terug kunnen komen. 


Echter, er kon nog geen ticket geboekt worden voor Kadé. Er stond nog een boete open voor fietsen zonder licht! Uiteindelijk werd dat hun redding. Met een openstaande boete konden ze het ticket niet boeken. Het duurde een tijdje voor de betaling van de boete was afgehandeld en het geluk was daarmee aan hun zijde: het kabinet viel! Er kwam een generaal pardon, waar hij nét binnenviel (op basis van zijn aankomst datum in Nederland in 2001). Een keerpunt in haar leven, maar niet het enige. Wat doe je als je de grip kwijt raakt?


Tekst gaat door onder de foto. Foto credits: Emmie de Vries


Dit gebeurde voor de eerste keer tijdens haar afstudeerjaar, waarin ze heel veel verantwoordelijkheid op zich nam. Een hoge standaard en perfectionisme zat haar zwaar in de weg. Alles met elkaar heeft dat er toe geleid dat Annelies zichzelf helemaal voorbij liep en paniekaanvallen kreeg. Bijvoorbeeld in de bus onderweg naar college: “Op die momenten probeerde ik mij altijd voor te stellen dat ik op het strand liep. Dat maakte dat ik het wel nog vol kon houden en bijvoorbeeld op de plek van bestemming aan kon komen.”


Ze vertelt: “Het visualiseren hielp mij ontzettend goed, hoewel de paniekaanvallen natuurlijk erg beperkend bleven. Ik maakte keuzes om bepaalde plekken met veel mensen niet op te zoeken, zoals Koningsdag. En ik zocht hulp, wat op meerdere vlakken interessant was.” Annelies studeerde zelf namelijk Maatschappelijke hulp en dienstverlening. Nu kreeg ze ineens een beeld van hulpverlening wat helemaal niet klopte met hoe ze het had geleerd: “Ik vroeg hoe vaak ik daar dan moest komen en hij zei: dat bepaal je zelf. Als we dat nu gaan afspreken, kun je ook weer falen.” 


Ze heeft een mantra voor zichzelf ontwikkeld: “goed is goed genoeg”. Deze mantra werd extra belangrijk toen ze opnieuw de grip kwijt raakte. Annelies blijkt zo’n drie jaar geleden een chronische darmziekte te hebben waardoor ze beperkt energie heeft: “Ik dacht, nu stort mijn wereld in. Kan ik nog wel voor mijn kinderen zorgen? Kan ik mijn dromen nog wel verwezenlijken? Ik dacht, hier stopt het. Ik was zó moe op dat moment dat ik de halve dag wel kon slapen. De zorg voor mijn kinderen werd teveel.”


Eerst raakte ze in gevecht met zichzelf. Daarna volgde een lang acceptatieproces. Ze ging minder werken, veel slapen, kreeg medicatie en dacht daarna weer door te kunnen gaan: “Ik kreeg hem keihard terug. Ik merkte dat ‘en door’ helemaal niet ging. Balans houden, was veel ingewikkelder dan ik dacht. Het idee van onzekerheid waarmee je leeft, dat het ieder moment weer erger kan worden, zorgde ervoor dat ik niet goed wist wat ik moest doen.”


Het was een grote les om te leren dealen dat ze er geen invloed op heeft. Pas toen ze dat kon loslaten, ontstond er ruimte. Het hielp om anders in het leven te gaan staan. Haar man is daarin een grote steun: “Hij kan van nature veel beter naar de subtiele signalen van zijn lichaam luisteren en daardoor zegt hij vaak ook tegen mij dat ik rustig aan kan doen, terwijl ik dan denk, het huis moet nog schoon! Een positieve mindset en acceptatie, helpt om er niet langer tegen te strijden. Ik mag een slechte dag hebben.”


In alle situaties waarin Annelies dacht, mijn leven staat helemaal op z’n kop waren een paar dingen steeds heel belangrijk:


1.     Hou altijd hoop dat het beter wordt. Ook als het voelt alsof je er nooit meer uit komt. 

2.     Blijf kijken naar kleine dingen die er wel zijn en geniet daarvan.

3.     Verzamel waardevolle mensen om je heen die je kunnen steunen. 

4.     Wees dankbaar.

18 keer bekeken

Contactinformatie

What's Your Story

Nieuwe Ebbingestraat 53
 

9712 NE Groningen

06-51739476

info@lottegerland.com

whatsyourstory.nl

Kvk-nummer: 70886199

© 2020 What's Your Story

  • Instagram - What's Your Story
  • Facebook - Lotte Gerland - What's Your Story
  • LinkedIn - Lotte Gerland de Vries
  • Spotify - Stories of Inspiration Podcast
  • SoundCloud - Stories of Inspiration Podcast
  • iTunes - Stories of Inspiration Podcast
  • YouTube - Spoken Word